Yorgunluk Adına

Olmam gereken yerden çok uzaktaymışım gibi..Okadar arayıpta o yeri bulamamışım gibi.Kendimi hiç bir yere ait hissetmiyorum.Belki de baktığım hiç bir yerde kendimi bulamadığım içindir belki de kendimi zamanında yanlış yerlere sürüklediğim içindir..Kendi ruhumu iyileştirmeye çalıştığım her tedavide kendimi her hatayla komaya soktum.Gözlerimi açabildim mi ? Hayır belki de kör oldum...Kör olduğum için kimselere güvenmez oldum.Çok eskilerde mutluydum.Ben o eski günleri hatırlamaz oldum,hayalllerimi oyuncak kurar gibi kurdum,tek farkı oynamadan yoruldum..Sadece mutlu olduğum bir zaman,dursun zaman istiyorum.Aşkla tokalaştığımızda güvenide tanıştırsın istiyorum..Pek fazla bir şey istemiyorum ; bana gördüğüm kabusları unuttursun  o yeter diyorum..