Akciğerlerim Pişmanlık Topladı

Ruhumun yorgunluğunu inatla örten gölgem kan ter içinde uykusundan uyanıyor.Adın geçtiğinde aklımda beliren hayalin,bugün alacakaranlığı kucaklıyor.Seni taşıdığım kalbin üstünden,sayısız vagonlu tren,sabır raylarıma baskı yaparak geçti.Akıl bu ağrıya tıp oynatacak güzel anıları kendine düşündürürken,ruh bu tezat baskıları içinde barındırmanın verdiği neffesiz havanın içinde boğuldu.

Anneme kızdım önce ; sonsuza kadar say demeyi öğretmediği için,birine güvenmeden önce...Akciğerlerim pişmanlık topladı bugün.Sigaranın hiç bir suçu yoktu.Sigara demişken sanırım pakete başladım bugün.Keş bir müzisyenin berrak ruhuna ne mi oldu ? Nikotin oldu...

Kafamdaki milyonlarca "neden ?" sorusu uyuşturdu beynimi tıpkı alkol gibi..Evet belki de sen kötü bir alışkanlıktın sevgili.Seni hiç yalan söylerken hayal edememiştim, hani derler ya bazen hayal etmediğin zaman,işte o hayal etmediğin şey her neyse daha çabuk olur..Doğruymuş.Sana gelmek için aldığım cam kenarı bileti şimdi kimbilir hangi denizin tuzlu maviliği...Attım.Önümde duran, adı seninle başlayıp imzası adımla biten tarihli sayfalara baktım..Sen sayfaların içindeydin.Sonra dönüp ruhuma baktım.Kader, herzamanki gibi temizliğini yapıp bırakmıştı boş odayı ruha...Söz verdim o boş temiz odayı görünce kendime.Söz verdim kendime.Bir daha kirlenmeyecekti o oda.Bir daha güvenmeyecekti,bir daha sevmeyecekti belki bu yüzden bir daha incinmeyecekti.Pişmanlık yıllık izne çıkacaktı ruh böyle temiz kalınca....Sus,anlatma boşuna.İnanmamı bekleme yalanlarına.Sen olsaydın inanır mıydın bana ? Hayır..Çöplüğüme giren yabancı horoza bile bunu yapmazdım ben.Berrak ruh küfrediyor içinden defalarca.Lanet edercesine akla gelen yaşanmışlıklara.Neden onu özel görüp bulutlarda sabahladın?Farklı mı sandın onu ? Nasıl bu kadar aptal oldun ...Kötü biri olma fikri hiç bukadar yaklaşmamıştı ruhuma.Bugün bir dönüm noktası benim için.Kanser olan hücrelerimi umutla tedavi etmeyeceğim artık.Bırakacağım sağlıklı hücrelerimi de baştan çıkarsın kanser, tüm vücut uyuşsun ağrıdan.Umuda ya da iyi niyete yakın derecelik akrabalığım artık yok benim.Ben üveyim ! Her yerim ağrıyor benim.Omuzlarımda son sarılışını hisseder gibiyim..."Kendine çok dikkat et ne olur .."  deyişin kulaklarımı okşuyor.Beni önce kendinden koruman gerektiğini nereden bilecektin ? Kimsin sen ? Nasıl bir katilsin ? Ölü ruhumda parmak izlerini teşhis etmeselerdi,beni senin öldürdüğüne kim inanırdı sevgilim? Sen bana kıyamazdın ki.....
Her hüsran bir basamaksa ben o basamaklardan gözyüzüne çıktım.Yükseklik fobim olduğu halde sırf senin için aptal sırf senin için aşşağı baktım...O kadar yabancıydın ki hafıza kaybına uğramış gibiydin..Gözün dönmüştü,beni tanımadın.İşte o an seni öyle görünce reenkarnasyona inandım....Sözlerin hafızama deprem gibi indi.O enkaz da seni unutmaya yetti..

Eğer kim olduğunu gerçekten bilseydim sevdiğim insan hatrına sana "gitme" derdim.Ama düşündüm de o zaten bensiz gitmezdi..Beynim bir aya inanmakla son iki güne inanmak arasında intihar etti.Çünkü öyle acı bir gelgitti..
Seninkisi kuzu ruhu ele geçirilmiş bir kurt hikayesi....Kurtun sana yaklaştığını ben nasıl da göremedim ! Bilseydim hiç bırakıp gitmezdim.Şimdi çok uzakta kuzu,dağların çok çok ardında.Adımı sesleniyor ben o değilim diye bağırıyor geceleri rüyalarımda ! Bilseydim gerçek yerini keşke,durmazdım buralarda..
Sesini duyurabilecek kadar yakınken bana,bu hayata ait olamayacak kadar gerçeğe uzaktasın...

Gizem İPEK